ТАЈНАТА НА ДОБРАТА ДУША

 

Океј, значи вака сега. Денес, па и утре, задутре, и во далечната иднина, луѓето ќе се размножуваат, ќе живеат, ќе умираат, нивните деца ќе продолжат со животот, и така натаму, и така натаму. Не запира животот, ама ИЧ. Не чека за никого, и не се радува на ништо. Тој само си тера напред без проблеми, бидејќи заборавил да ги поправи кочниците. И без нив, животот си вози напред, одлучува каде да застане и кој патник да го земе со себе, до наредната станица. Ама тука има еден проблем со ова. Животот и луѓето, и покрај тоа што не направив некоја конекција, ќе објаснам сега на што мислам. ЗОШТО СЕКОГАШ ДОБРИТЕ ПОРАНО СИ ЗАМИНУВААТ, А ТИЕ ШО СТВАРНО ТРЕБА (не баш, ама барем некако да им биде удрен еден шамар за да се освестат) НЕ СЕ ЗЕМЕНИ ДА БИДАТ ОДНЕСЕНИ ДО ЗЕЛЕНИКОВО ИЛИ КАРПОШ ИЛИ КОЈЗНАЕ КАДЕ?!?!?!

Епа сега види вака. Само да одам да донесам за јадење и ќе ти кажам зошто сето ова е вака.

Не сериозно! Отиде да земе за јадење и пиење

Океј се вратив!

Ајмо сега да ти кажам ја тебе зошто секогаш добриот порано си оди, а не лошиот. 

Бидејќи таа душа е премногу добра за овој свет. Секој незин потег, чекор, акција и рекација со светот, ја претвараат во непријател на човештвото. Што и да прави, или како и да прави, нејзините вештини, начин на живеење, и сите можни верзии на штурци и турци, и создаваат непријатели што еден ден ќе и го најдат крајот. Мислам, види го Исус. Најдобрата душа воопшто што дошла на овој свет, РАСПНАТ! Ајт чао пријатно. Оној Махатма Ганди? УТЕПАН! Тоше Проески? ЗАГИНА!

На различно ниво се сите три личности, но едно заедничко имаат во себе: Нивната бесконечна добрина кон се и сешто. Ај исклучок е Ганди, утепан е на 78 години, али се обидел нешо добро да направи. Ваљда.

Ама сега барем со кратки црти знаеш зошто добрите луѓе порано си заминуваат. Тоа кај нив е клетва. Не може да се отстрани. Тие се создадени посебно, за на посебен начин, со нивната смрт, да докажат дека да се биде добар е најдоброто нешто за кое сме биле создадени и треба да живееме. Немој да се нервираш или тагуваш премногу ако следен пат, некоја личност што ја познаваш или е општо позната си замине порано. И било пишано така.

Треба да плачеш и тагуваш за оние добри личности што успеале да се спротистават на пишаното. Со други зборови, да го продолжат животот и да бидат повикани, да се каже после 2 или 5 години подоцна, на должност. Е тоа се стварно добри личности кои можат да се спротистават на тие што сакаат да ги симнат подоле или уништат комплет.

Јас еве сега се најадов. Претпоставувам и ти исто така се најаде и испи тоа што го пиеше. Ајде сега да расчистиме и да продолжиме со денот, бидејќи ШТО ГО ЧИТАШ ОВА СЕГА? ОДИ РАБОТИ БРЕ! ТИ ИЗГОРЕ МАНЏАТА! ОТИДОА АЛИШТАТА! ОТИДЕ СЕ БРЕ!!!

Бре! Боже зачувај! И после јас сум виновен што работите не одат како што треба кај нас.

Ѓорѓи „GioGio“ Илиев